พระเจ้ายองโจ ผู้ทรงปกครองด้วยความกังวลเกี่ยวกับความชอบธรรมในการสืบทอดราชบัลลังก์ตลอดรัชสมัย ทรงพยายามอย่างไม่หยุดหย่อนที่จะเป็นกษัตริย์ที่สมบูรณ์แบบทั้งในด้านวิชาการและพิธีกรรม พระองค์ทรงหวังว่าพระราชโอรสอันเป็นที่รักซึ่งทรงได้มาอย่างล่าช้า องค์รัชทายาท จะได้เป็นกษัตริย์ที่ได้รับการยอมรับจากทุกคน แต่กลับทรงผิดหวังในตัวองค์รัชทายาทผู้ซึ่งแตกต่างไปจากที่พระองค์คาดหวังไว้ โอรสผู้ซึ่งในวัยเยาว์เคยเป็นความสุขของพระเจ้ายองโจผู้เป็นพระบิดา ด้วยสติปัญญาอันเฉลียวฉลาดเป็นพิเศษ องค์ชายซาโด ผู้ซึ่งแตกต่างจากพระบิดาตรงที่มีความสามารถด้านศิลปะและศิลปะการต่อสู้ และมีนิสัยรักอิสระ ทรงปรารถนาที่จะเป็นองค์รัชทายาทที่สมบูรณ์แบบตามที่พระเจ้ายองโจทรงประสงค์ แต่กลับทรงเริ่มรู้สึกขุ่นเคืองพระบิดาผู้ซึ่งไม่เข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของพระองค์ และคอยแต่จะตำหนิอยู่เสมอ