มีคุณยายท่านหนึ่งที่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตเพื่อครอบครัว สามี และลูกๆ โดยให้ความสำคัญกับพวกเขาเหนือกว่าตัวเองมาตลอด คุณยายเชื่อว่านี่คือหน้าที่ของภรรยาและแม่ และความรักที่มีต่อลูกๆ แต่กลับรู้สึกเศร้าและโดดเดี่ยว เพราะดูเหมือนว่าทั้งครอบครัวและลูกๆ ไม่ได้เห็นคุณค่าในตัวท่านเลย ท่านเสียดายที่ไม่ได้ใช้ชีวิตในวัยสาวอย่างเต็มที่ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทุกสิ่งดูสวยงามไปหมด และปรารถนาที่จะย้อนเวลากลับไปเพื่อใช้ชีวิตเพื่อตัวเองเท่านั้น วันหนึ่ง ด้วยความมหัศจรรย์ คุณยายกลับมาสาวอีกครั้ง และได้ใช้ช่วงเวลาแห่งความฝันในวัยหนุ่มสาวอีกครั้ง หลังจากกลับมาเป็นคุณยายอีกครั้ง ท่านกล่าวว่า ท่านไม่เคยรู้เลยว่า การเสียสละของท่านที่คิดว่าเป็นความรัก อาจกลายเป็นความเจ็บปวดและความเสียใจต่อครอบครัวและลูกๆ และท่านก็ตระหนักได้ว่า แม้ในวัยสาว ท่านจะเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและงดงาม แต่เมื่ออายุมากขึ้น ทุกๆ วันมีความหมายมากขึ้น โลกจึงดูสวยงามขึ้น เมื่อคิดดูแล้ว วัยหนุ่มสาวก็งดงาม แต่การแก่ตัวลงก็เป็นสิ่งงดงามเช่นกัน เรื่องราวนี้เป็นเรื่องของคุณยายท่านหนึ่ง แต่ก็เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอนาคตของเราทุกคน และเกี่ยวกับตัวเราในปัจจุบัน