ชาย: เคยมีความรักที่ได้รับเสียงปรบมือเมื่อถึงจุดจบเท่านั้น "ถ้าเธอจะร้องไห้เหมือนกัน งั้นอยู่กับฉันเถอะ" เขาพยายามรั้งเธอไว้ แต่เธอก็วางสร้อยคอไว้บนโต๊ะแล้วจากไปจริงๆ อาจเป็นเพราะเป็นรักที่ไม่สามารถพูดออกมาได้อย่างเต็มที่ หัวใจที่ยังคงไม่ปล่อยวางและสร้อยคอเส้นนั้นยังคงหนักอึ้งอยู่ในกระเป๋าของเขา แต่โลกที่ชายคนนี้อาศัยอยู่ไม่ใช่ที่ที่สามารถร้องไห้ได้เป็นสัปดาห์เพียงเพราะการเลิกรา ชายผู้ทำงานด้านการวางแผนและกำกับงานแสดง ออกเดินทางไปทำธุรกิจที่เกาะเชจูเพื่อจัดการเทศกาล หญิงสาว: ทำงานเป็นบรรณาธิการที่สำนักพิมพ์ สร้างสรรค์หนังสือคู่มือเกาหลีสำหรับผู้อ่านที่ใช้ภาษาจีน ในระหว่างการเดินทางไปเชจูเพื่อเตรียมฉบับปรับปรุง เธอได้พบชายคนหนึ่งที่หน้าสนามบินเชจูที่เพิ่งลงจากเครื่อง ชายคนนั้นที่แม้จะถูกเด็กน้อยอายุสี่ขวบกับแม่ของเด็กแกล้งจนมุม ก็ไม่สามารถโต้เถียงได้ ทำได้เพียงเกาหัวตัวเองเท่านั้น ไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตาที่ดูดี แต่สีหน้าท่าทางที่ดูเขินอายและอึดอัดนั้นทำให้เธอชอบใจ และเธอก็อดหัวเราะออกมาคนเดียวไม่ได้ เธอแก้แค้นเล็กๆ น้อยๆ อย่างน่ารักแทนเขาโดยที่ไม่มีใครรู้ "ดูเหมือนว่าการเดินทางครั้งนี้จะเริ่มต้นได้สวย" แต่คืนนั้นโทรศัพท์มือถือของเธอก็ถูกขโมยไป "หรือว่าลางสังหรณ์ของฉันจะผิด? การเดินทางครั้งนี้จะเต็มไปด้วยอุปสรรคหรือเปล่า?" อย่างไรก็ตาม ขณะที่เธอไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ เธอก็ได้พบกับชายคนที่เธอเจอที่สนามบินอีกครั้ง ชายคนนั้นที่กลายเป็นขอทานเพราะทำกระเป๋าสตางค์หาย ทั้งสองได้เข้าพักที่โรงแรมจางมีมินบัก ซึ่งตำรวจแนะนำให้