ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนแปลงไปสักแค่ไหน ณ ที่ใดที่หนึ่ง ยังคงมีผู้คนดำเนินชีวิตด้วยความรักอันบริสุทธิ์และงดงามเช่นนี้อยู่เสมอ ธีมที่ผู้กำกับ ยุน ซอก-โฮ ต้องการนำเสนออย่างสม่ำเสมอผ่านซีรีส์ตามฤดูกาล คือ "ความรักอันบริสุทธิ์" "ฤดูใบไม้ผลิ" ซึ่งเป็นตอนสุดท้ายของซีรีส์ ก็เป็นส่วนขยายของธีมนี้เช่นกัน เราต้องการวาดภาพเรื่องราวความรักอันงดงามอีกครั้ง ที่จะสร้างแรงสั่นสะเทือนลึกซึ้งในหัวใจผู้คน และชำระล้างโลกให้ใสสะอาด ดุจดังต้นอ่อนที่แทงยอดผ่านน้ำแข็งหลังฤดูหนาวอันยาวนาน ดุจดังหยาดน้ำค้างบนใบหญ้าที่ต้องแสงแดดแรกแห่งยามเช้าอันกระจ่างใสหลังค่ำคืนอันยาวนาน ชายผู้กลายเป็นเกาะด้วยโชคชะตา... และหญิงสาวดุจทะเลที่โอบกอดเขา มีชายคนหนึ่งที่รู้สึกโดดเดี่ยวเสมอท่ามกลางผู้คน ตัวตนในปัจจุบัน ตัวตนในอดีต ตัวตนที่อยากเป็น ตัวตนที่ผู้อื่นมองเห็น... ตัวตนที่แท้จริงคือใครกันแน่? ทุกสิ่งพันกันยุ่งเหยิงจนไม่รู้จะเริ่มคลี่คลายปมจากตรงไหน การสื่อสารเป็นไปไม่ได้มากขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงพยายามใช้ชีวิตอยู่ด้วยสมองเพียงอย่างเดียว โดยละทิ้งอารมณ์ เมื่อเขาค่อยๆ กลายเป็นเกาะที่โดดเดี่ยวมากขึ้นในโลกนี้ ผู้หญิงคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น และผ่านเธอ ผู้ซึ่งเรียกตัวเองว่า "นางฟ้าผู้พิทักษ์" ฤดูใบไม้ผลิก็เริ่มค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาในเกาะอันแห้งแล้งของเขา ยาที่ชื่อว่าความรัก ซึ่งเยียวยาบาดแผลโดยธรรมชาติของมนุษย์ และโอบกอดจิตวิญญาณที่อ่อนแอ ทุกคนต่างใช้ชีวิตอยู่พร้อมกับบาดแผลแห่งความสิ้นหวังของตนเอง ละคร "ฤดูใบไม้ผลิของวอลทซ์" คือละครแห่งการเยียวยาที่จะปลุกพลังแห่งความรักอันบริสุทธิ์และงดงามให้แก่ผู้คนในยุคสมัยใหม่ที่แห้งแล้ง ความรักอันบริสุทธิ์ระหว่างชายหญิงที่ดำเนินไปท่ามกลางธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ที่โอบรับทุกสิ่ง และความงามอันไม่เปลี่ยนแปลงของฤดูกาล ละคร "ฤดูใบไม้ผลิของวอลทซ์" ผ่านความละเอียดอ่อนและภาพที่งดงามราวบทกวีอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้กำกับ ยุน ซอก-โฮ จะปลุกความโหยหาในความบริสุทธิ์ที่ถูกฝังลึกไว้ในใจเราขึ้นมาอีกครั้ง