ในที่สุดก็ได้กลับไปโรงเรียน ทำไมล่ะ? ก็จะไปบอกลาโรงเรียนไง! เบื่อกับการเรียนเต็มทน แถมยังขี้เกียจไปโรงพักอีก วันที่ได้รับมรดกจากคุณปู่ ฉันตั้งใจจะสะบัดตูดจากไปอย่างสบายๆ จะขาดไปวันเดียวจะเป็นไรไป! รอคอยวันพรุ่งนี้ วันที่จะได้บัตรประชาชนเศรษฐีตัวจริงมาไว้ในมือ พรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน ฮ่าๆๆๆ! นึกว่าจะได้เงินหลายแสนล้านในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเสียอีก ให้ตายสิ! รู้แล้วว่าทนายจอมกวนประสาทนั่นจะต้องเล่นงานฉันสักวัน ให้ตายสิ! ทำไมต้องไปที่ชนบทห่างไกลนั่นด้วย? ทำไมต้องเรียนจบจากโรงเรียนนั้นให้ได้? คุณปู่! ทำไมถึงแกล้งหลานแบบนี้!!! ทำไมกัน! ชนบทที่น่าเบื่อหน่ายนี่ แล้วพวกเด็กๆ นี่ก็ใสซื่อหรือซื่อบื้อกันแน่ จับต้นชนปลายไม่ถูกเลยจริงๆ ต่อให้ติดสินบนผู้อำนวยการให้ไล่ออกก็ยังไม่เป็นผล ยัยอึนฮวาน เด็กสาวที่ทำตัวเด่นเป็นหัวหน้าห้องตั้งแต่วันแรกที่ย้ายมา คอยขัดขวางฉันทุกฝีก้าว แต่ก็แปลก ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ จู่ๆ หัวใจก็เต้นแรงทุกครั้งที่เห็นยัยนั่น ผู้หญิงที่แข็งกระด้างและไม่น่ามองคนนั้น ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย? ฉันต้องหนีออกจากโรงเรียนชนบทนี่เดี๋ยวนี้... ต้องคิดถึงแต่เรื่องมรดก...